Στο άκουσμα της λέξης αυτισμός οι περισσότεροι γονείς παγώνουν. Είτε γνωρίζουν για τη διαταραχή είτε όχι, ξαφνικά βρίσκονται μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Τα όνειρα οι προσδοκίες που έχουν για το παιδί τους σκέφτονται πως δεν θα εκπληρωθούν . Οι πρώτες ερωτήσεις που βασανίζουν το μυαλό τους είναι «Γιατί σ εμάς?», «Τι κάναμε λάθος?», «Τι θα κάνουμε τώρα?». Σε αυτές τις ερωτήσεις λίγοι είναι οι γονείς που απαντούν με άμεση ψυχραιμία και δράση. Η συχνότερη αντίδραση είναι η άρνηση. Οι συχνότερες σκέψεις άρνησης είναι : «Ο γιατρός θα έκανε λάθος ή έχει συμφέρον» «Το παιδί περνάει απλά μια δύσκολη περίοδο» «Δεν είναι αυτισμός, οι γιατροί υπερβάλλουν κ εγώ έτσι ήμουν μικρός» «Μα είναι πανέξυπνος, θυμάται τα πάντα. Σίγουρα έγινε λάθος» Συνήθως λοιπόν οι γονείς τείνουν ν’ αμφισβητούν τη διάγνωση με κάθε τρόπο. Πολλές φορές αμφισβητούν το γιατρό, άλλες φορές εστιάζουν σε μία από τις ιδιαίτερες ικανότητες που έχουν τα παιδιά με αυτισμό, όπως το να είναι τακτικά ή να θυμούντ...
